In this blog you can find out pictures that you always had in your imagination dreams. The photography art gives us the chance to speak without words. Hardcore words may be. Darkroom show is interested about arts, mass media, vintage things and cultures, music, global magazines and urban life style.
Some comments and posts are in Greek, it's more comfortable specially for edito's and a kind of poetry.
As its named "darkroom show" some photos include nudity so this is an adult-youth blog. If you feel shocked with naked subjects or sexuality please leave.
Otherwise you can join a real blog party. You can also share anything you want in this blog if you submit it, comments, questions anything that allow us to keep in touch even in a ... "darkroom".
Follow me.
Profile Photo by Andy Houghton
Edited by darkroom show
Email:
thedarkroomshow@gmail.com
Catching Elephant is a theme by Andy Taylor

Μια χούφτα από remixes μουσικών τελείως διαφορετικών μεταξύ τους. Τα τραγούδια τους είναι μια “συναισθηματική έκρηξη” όπως τα αποκαλούν, ενώ η ιστορία της μπάντας έχει υφανθεί με κινηματογραφική χροιά. Πορνεία, σεξ, ναρκωτικά, ατέλειωτες βόλτες στις επαρχιακές πόλεις της Αμερικής. Το album τους King Night έγινε talk of the town στα κλειστές καλλιτεχνικές κάστες της Νέας Υόρκης, ενώ αποτέλεσε και έμπνευση για τον σχεδιαστή Riccardo Tisci ντύνοντας ηχητικά ένα fashion show του οίκου Givenchy. Σχήμα οξύμωρο. Γιατί οι Salem είναι μια ομάδα που γεννά ghostly sounds.
Time goes back
Βασικός “πρωταγωνιστής” της μπάντας ο John Holland. Γεννημένος στα σπλάχνα του πνιγμένου από δέντρα Traverse City της Πόλιτείας του Michigan απο μουσικούς γονείς ενώ το οικογενειακό μοντέλο προσέγγιζε το “American Dream”. Σπίτι, κήπος, επαρχεία και φορεμένα χαμόγελα. Ωστόσο ο John Holland έμελε να σκηνοθετήσει μια αλλιώτικη ζωή από αυτήν των γονιών του. Γαρνιρισμένη με μπόλικο σεξ, και συναισθηματικές μεταπτώσεις.

Ήταν περίπου 16 με 17 ετών όπως είχε δηλώσει σε μια συνέντευξη του στο Butt (Link Interview Included), τότε που έστηνε καρτέρι σε βενζινάδικα του Chicago ή χώρους Parking για να εκδίδεται. Πάνω στο σώμα του έγραψε με ανεξίτηλα γράμματα την υποκρισία της Αμερικανικής κοινωνίας. Οι περισσότεροι που τον “ψώνιζαν” “ήταν παντρεμένοι που απλά ήθελαν να πηδήξουν κάποιον και δεν μπορούσαν” όπως ο ίδιος λέει, ενώ έφτασε σε σημείο να του δώσουν για ένα one night stand το ποσό των 2000 δολαρίων με το οποίο φυσικά αγόρασε τι άλλο, περισσότερο εθισμό στα “σκληρά”. Πήγε στο “Art Institute of Chicago” για να σπουδάσει “drawing and installation” ενώ τα παράτησε την τελευταία χρόνια αφού ο εθισμός του δεν το άφηνε να πλησιάσει τον χώρο του κολεγίου. Μπλέχτηκε με το αλκοόλ. Παραιτήθηκε από την ζωή.
Κάπου εκεί στο “φοβικό” πορτραίτο του εαυτού του, εισβάλουν τα άλλα δύο μέλη της μπάντας για να του αλλάξουν πορεία, και ζωή εν γένει. Ο Jack Donoghue και η Heather Marlatt. Ο john ήταν τότε 18 ενώ ο Jack 20. Συνάπτουν μια ιδιόμορφη συναισθηματική σχέση. Ο Jack Donoghue φροντίζει τον Holland στο διαμέρισμα του και εκεί αρχίζουν οι μουσικοί πειραματισμοί. Την Heather την γνωρίζει απο το λύκειο στο Michigan αλλά κάπου εκεί ενώνονται οι δρόμοι τους με συνάρτηση την μουσική.

Holy Music
Το μουσικό τους ντεμπούτο γίνεται το καλοκαίρι του 2008 με το πρώτο επίσημο EP “Yes I smoke crack” το οποίο κυκλοφόρησε σε περιορισμένο αριθμό βινυλίων και έγινε sold out σε χρόνο ρεκόρ. Ένα κράμα υβριδικής μουσικής αρχίζει να ανατέλλει. Ο John Holland είναι στα πλήκτρα, κάνει μικρά φωνητικά τα οποία επιμελείται εξ ολοκλήρου η Heather Marlatt και ο Jack Donoghue αναλαμβάνει αυτό που έκανε πάντα καλά. Τα beats του. Ένα είδος που που ονομάζεται “Juke” κάτι σαν τα “Booty Beats” που είναι ιδιαίτερα γνωστά σε αυτές τις Αμερικανικές πολιτείες. Ατμοσφαιρικό το αποτέλεσμα, σκοτεινό, ένα μιξάρισμα απο σκοτεινό hip hop με electro ταυτότητα. Θα μπορούσε κανείς να πει πως είναι η ghostly πλευρά των XX.
Οι κριτικές που αποκομίζουν ξεπερνούν κατα πολύ τον μέσο όρο μιας δυτικής Αμερικανικής μπάντας. Βουτηγμένοι στο synthesizer με τις αγγελικές κραυγές της Heather, το ανερχόμενο τρίο έχει όλα τα εχέγγυα για να προσχωρήσει μακρύτερα. Ακολουθούν μερικά μεμονωμένα remixes κομμάτια, singles ενώ το Album τους King Knight τους εδραιώνει ουσιαστικά. Το κομμάτι τους “Asia” (2010) θα μπει μουσικό χαλί στην σειρά “Skins”. Με τον καιρό το ενδιαφέρον του mainstream μεγαλώνει για την μπάντα. Ο Guardian το 2009 είχε χαρακτηρίζει την δουλειά τους “εκπληκτική”. Μια σειρά μικρών και μεγάλων επιτυχιών συνάμα. Με το τρίο αυτό έχει ασχοληθεί και το περιοδικό Interview (2011) -ήμουν στρατό το είδα ετεροχρονισμένα-.
Τα video clips του αποτελούν μια μορφή video art. Προκαλούν αποστροφή σχεδόν με μερικές εικόνες τους. Κομμάτια παλιών horror films, πόνος, απελπισία, αλλά και γαλήνη ταυτόχρονα. Ένα ερασιτεχνικό statement, με μια κάμερα που δεν διστάζει να κινηματογραφήσει νεκρό ελάφι σε δρόμο της Αμερικανικής επαρχίας. Ξεχωρίζουν τα “Asia” ,”Legend” ,”Dirt”, ενώ το γνωστό King Night το έχει σκηνοθετήσει ο Theo Wenner.

How soon is Now
Το καλλιτεχνικό τρίο ετοιμάζει καινούργιο album που αναμένεται στο 2012. Ακούγεται πως θα είναι μια πιο ώριμη και οργανωμένη δουλειά. Σε όλο αυτό το διάστημα η Heather έμεινε έγκυος, ο John Holland κάνει ταξίδια, φωτογραφίζει και ανανεώνει το Flickr του συχνά. Ο “Γόης” της μπάντας Jack, αφέθηκε στον παιδαριώδη φωτογραφικό φακό του Terry Richardson για τις ανάγκες της Βρετανικής Vogue. Φλερτάρουν με το διαδίκτυο και η δημοτικότητα τους αυξάνεται με σταθερούς ρυθμούς. Αρνούνται να μετακομίσουν και να αφήσουν την ζωή της επαρχίας. Για την ώρα.
Παρακάτω παραθέτω μερικά Links για την μπάντα.
Ξεκινώντας την περιήγηση στην μουσική τους άρχισε από εδώ. Αξίζει να δεις το native American photo album του John Holland όπως και το whosay του Jack Donoghue.
Στο myspace -ναι, υπάρχει ακόμη αυτό το network- μπορείς να δεις συγκεντρωμένες κάποιες αν όχι όλες τις δουλειές τους -όσες έχουν ψηφιοποιηθεί-.
Τέλος, δεν θα μπορούσα να παραλείψω την Official page τους.
Το story των Salem, κερδίζει επάξια μια θέση στο DarkroomShow. Απλοί, weirdos, σκοτεινοί, εκπληκτικά καλλιτεχνικοί. Αξίζει να τους ακούς.